هر که از کوچه ي تنهايي من مي گذرد!!!!!!!!

 به هواي هوسي هم که شده!! سرکي مي کشد و مي گذرد ......

                                       اشک طوفاني چشمانم بود

                        محو خورشيد نگاهش امشب

            دل من تشنه ي آوازش بود

  سايه اي نيست بخوابم آرام

             عطشم لحظه اي از ماتم بود

                              شعر باران نخواندم هرگز

                                               نفسم همدم لبهايش بود ......